مقایسه فرهنگ حمایت حقوقی قضایی از معلولین در ایران و کنواسیونهای بینالمللی
الموضوعات : مطالعات رفتاری در مدیریت
زهرا پروانه
1
(دانش آموخته رشته حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایلام، ایران، ایلام.)
زیور جلیلیان
2
(دانش آموخته رشته حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ایلام، ایران، ایلام.)
مجید رستمی بشمنی
3
(استادیار ، گروه مدیریت ، دانشکده مدیریت، واحد نراق،دانشگاه آزاد اسلامی، نراق ،ایران)
الکلمات المفتاحية: حقوق بشر, معلولان, اعلامیه جهانی حقوق بشر, حمایت حقوقی و قضائی, کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت, سی. ار. پی. دی, قانون جامع حمایت از افراد معلول,
ملخص المقالة :
در این پژوهش، ماهیت حقوق افراد معلول از جنبههای مختلف مورد بررسی قرار گرفته و قوانین حمایتی از افراد معلول، با تکیه بر کنوانسیون حمایت از افراد معلول و اعلامیه حقوق بشر و در راستای آن، نوع اثرگذاری قوانین فوق بر سیاستها و قوانین داخلی مدنظر قرار گرفته است. در این مقاله بررسی حمایت حقوقی- قضائی مدنظر بوده و همواره اهداف مشخص تحقیق شامل بررسی نزدیکی سیاستهای تقنینی کنوانسیون سی. ار. پی. دی و ایران در مورد حمایت حقوقی و قضایی از معلولان و بررسی اثرگذاری سیاستهای تقنینی کنوانسیونهای سی. ار. پی. دی بر ایران در مورد حمایت حقوقی و قضایی از معلولان میباشد. عمده موانع سیاستهای حمایتی کنوانسیون، به عدم شفافیت برخی قوانین و عدم الزامآور بودن آن میباشد، این درحالی است که عامل ناکامی سیاستها و قوانین داخلی، به دلیل عدم شناسایی افراد معلول، در تمامی قوانین و به دنبال آن، عدم تدوین قوانین و بکارگیری سیاستهای نظامند و یکپارچه با استفاده از تمامی منابع جامعه میباشد. نتیجه این پژوهش نشان میدهد که سیاستهای تقنینی ایران در حمایت حقوقی و قضائی از افراد معلول، انطباقی با کنوانسیون بینالمللی حمایت از افراد معلول و اعلامیه جهانی حقوق بشر ندارد، رویکرد سیاستهای حمایتی ایران بر مبنای روشهای سنتی و به شکل جسته و گریخته میباشد، این در حالی است که کنوانسیون روالهای سنتی و مدرن را به شکل همزمان در قالب یک سیاست هدفمند و یکپارچه عرضه کرده است