تحلیل و تبیین جامعه شناختی توسعه اقتصادی- اجتماعی و توسعه پایدار در ایران از سال 1400-1357
الموضوعات :ایوب محمودی 1 , سیف اله سیف اللهی 2 , طهمورث شیری 3 , صمد رسول زاده اقدم 4
1 - دانشجوی دکتری جامعه شناسی، دانشگاه آازد اسلامی تهران مرکزی،تهران، ایران
2 - دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات،تهران،ایران
3 - دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی،تهران،ایران
4 - استاد یار گروه جامعه شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان،تبریز،ایران
الکلمات المفتاحية: ایران, توسعه پایدار, توسعه اقتصادی-اجتماعی, ساختار و کارکرد توسعه,
ملخص المقالة :
هدف توسعه پایدار تامین نیازهای حال، آینده و رسیدن به وضعیت متوازن در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی است. در واقع توسعه پایدار ارز دیجیتال توسعه است. نظام اجتماعی ایران علیرغم وجود پتانسیل های لازم جهت توسعه اقتصادی-اجتماعی، توسعه ای تک بعدی است که حالت آنومی اقتصادی-اجتماعی به خود گرفته است. هدف این مقاله تحلیل و تبیین جامعه شناختی ساختار و کارکرد توسعه اقتصادی- اجتماعی و توسعه پایدار در ایران از سال 1400-1357 میباشد. روش بکار رفته در این مقاله اسنادی، تکنیک مورد استفاده تحلیل محتوی بوده و از رویکرد بومی دکتر سیفاللهی شامل: عناصر جغرافیایی- اقلیمی، معیشتی- اجتماعی، قومی-جمعیتی، فرهنگی و مدیریتی- سیاسی استفاده شده است. همچنین دو مولفه خاص گرایی و توسعه محلی توسط نگارنده به آن اضافه گردیده است. یافته های به دست آمده حاکی از آن است عدم توجه و شناخت ساختارهای توسعه به وجود آورنده ی وضعیت فعلی و توسعه ناپایدار کشور است. در نتیجه (1) ناپایداری توسعه ایران به دلیل شرایط داخلی، شرایط خارجی و نظام جهانی (2) بودجه بندی و بودجه ریزی کشور بر اساس نفت، توسعه ایران را دچار تقلیلگرایی از نوع نفتگرایی کرده که اخیرا این تقلیل گرایی از نفت گرایی به تقلیلگرایی جناحی- سیاسی تغییر جهت داده است. تمامی این موارد در بحرانی شدن و بروز مشکلات و آسیبهای مختلف اجتماعی از قبیل فقر، اعتیاد، فحشا، خودکشی بیهنجاری مدگرایانه، تورم، مدرکگرایی، لمپنگرایی، استفاده بی رویه از منابع طبیعی و تخریب محیط زیست نقش اساسی داشته است.
_||_