قابلیت سازگاری و بررسی آزمایشگاهی اثر برخی حشره کش ها و اسانس های گیاهی با قارچ بیمارگر حشراتLecanicillium" longisporum"
الموضوعات :امید پناهی 1 , مجتبی قانع جهرمی 2 , آزاده لونی 3
1 - دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه گیاه پزشکی، دانشگاه ارومیه
2 - گروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج
3 - گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور
الکلمات المفتاحية: Essential oils, اسانس گیاهی, insecticide, بیمارگر حشرات, compatibility, حشره کش, قابلیت سازگاری, entomopathogenic,
ملخص المقالة :
قارچ های بیمارگر یکی از عوامل موثر در کنترل حشرات آفت می باشند. زنده مانی کنیدی های قارچ ها، در اثر عوامل محیطی و حشره کش های شیمیایی که برای حفاظت گیاهان استفاده می شوند، تغییر می یابند. در این پژوهش، اثر حشره کش های ایمیداکلوپراید، استامی پراید و اسانس های گیاهی نعناع (.Mentha spicata L) از تیره Lamiaceae، زیره سبز (.Cuminum cyminum L) از تیره Apiaceae و لیموترش (.Citrus aurantifolia L) از تیره Rutaceae روی رشد میسلیوم و میزان جوانه زنی کنیدیوم قارچ Lecanicillium longisporum (Petch) Zare & Gams بررسی شد. غلظت های مورد استفاده برای این حشره کش ها و اسانس های گیاهی شامل (l/lµ250 (0.5 MC)، l/lµ500 (MC) و l/lµ1000 (2 MC) بودند. آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی انجام و اثر حشره کش ها و اسانس ها در سه غلظت با چهار تکرار در دمای 1±27 درجه سلسیوس روی محیط کشت SDA بررسی شد. نتایج نشان داد که اثر سه اسانس گیاهی و دو حشره کش مورد استفاده روی پارامترهای میزان رشد میسلیوم و درصد جوانه زنی قارچ بیمارگر حشرات L. longisporum در مقایسه با تیمار شاهد در سطح آماری یک درصد معنی دار بودند. اسانس زیره سبز و حشره کش استامی پراید به ترتیب با 19/20، 18/21، 37/23 و 43/23 درصد بیشترین و اسانس های لیموترش و نعناع نیز به ترتیب با 69/7، 56/9، 01/15 و 21/14 درصد کمترین درصد بازدارندگی در رشد میسلیوم و جوانه زنی کنیدیوم قارچ را داشتند. نتایج نشان داد که قارچ مورد مطالعه در برابر اسانس لیموترش عکس العملی از خود نشان نداده و اسانس زیره سبز و حشره کش استامی پراید دارای اثر قارچ کشی می باشند. همچنین مشخص شد که با افزایش درصد مهار رشد میسلیومی قارچ، میزان تولید کنیدیوم در هر تشتک پتری به طور قابل توجهی کاهش پیدا می کند. اسانس های لیموترش و نعناع با توجه به اثر قابل توجه و کم خطر بودن شان برای انسان و محیط زیست نسبت به حشره کش های شیمیایی، می توانند در برنامه کنترل تلفیقی آفات به همراه این قارچ بیمارگر و یا به عنوان مدلی برای ساخت آفت کش های جدید با قابلیت سازگاری بالا مورد استفاده قرار گیرند.